De wc-bril is net zo koud als de tegels onder mijn blote voeten. Blaasontsteking.
Nog nooit gehad? Houden zo. Het brandt, het steekt en je loopt voortdurend naar het toilet alsof iemand de afstandsbediening van je blaas heeft gestolen en op repeat heeft gezet.
Precies één dag vóór onze geplande dagtrip naar het zuiden.
Vriend staat tegen het aanrecht geleund. Kop koffie in de hand, haar nog in de slaapstand.
“Ach,” zegt hij opgewekt, “dan maken we er toch een bankdag van.”
Een bankdag.
Voor hem een wellnessarrangement. Voor mij als pendelen tussen bank en wc.
Maar goed, die wellnessdag kan hij vergeten. Tijd voor de klussenlijst. Bovenaan staat een technisch mysterie: de DAB-antenne. Al jaren verplicht: DAB. Digitale radio. Die klus wacht nog steeds op een vinkje.
Drie kwartier later staat de radiokast scheef in de kamer, stof overal ronddwarrelend. Het bewijst: ik ben geen poetsvrouw.
Ik vind een instructieboekje van een apparaat dat we in 2014 al hebben weggegooid.
“Kun jij even…?” roept hij vanachter de radio.
"Nee."
Ik ren langs hem heen. Opzij, opzij, opzij. Naar het toilet.
Als ik terugkom ligt alles uit de radiokast op de vloer: kabels, boekjes, twee batterijen waarvan ik niet meer weet waar ze ooit in zaten.
De antennedraad kronkelt als een verdwaalde spaghettisliert door de kamer.
“Volgens mij moet hij hier,” mompelt vriend.
Ik sprint weer richting wc.
Halverwege hoor ik hem roepen:
“Waarom hebben we die antenne eigenlijk niet gewoon op de coax aangesloten?”
Ik stop midden in de gang.
Stilte.
Dan ren ik — met mijn broek op half zeven — terug de woonkamer in.
Daar zit hij.
Op de bank. Elleboog op knie, hand onder kin, starend naar zijn werk alsof hij zojuist het wiel heeft uitgevonden.
Rodins Denker.
Maar dan met een schroevendraaier.
Hij kijkt op.
“Weet je wat,” zegt hij. “Neem jij een Guinness. Schijnt te helpen. Dan ruim ik dit wel op.”
En eerlijk: dat doet hij ook.
Lieverd.
Inmiddels ben ik weer helemaal opgeknapt. Niet dankzij brouwer Arthur Guinness, maar dankzij Alexander Fleming en zijn penicilline.
Alleen zit ik nu met een nieuw dilemma.
Pak ik zelf eindelijk die klussenlijst aan — ondanks mijn twee linkerhanden — of wacht ik gewoon tot ons volgende dagje uit weer in het water valt?
Voor sommige klussen heb je alleen een blaasontsteking nodig.
© Sophie Dijkgraaff